Volgen is soms wachten alvorens verder te gaan. Gilbert sprak daarover bij het volk van de Israëlieten in de woestijn. Zij wachtten tot de wolk of het vuur zich weer in beweging zetten alvorens verder te trekken. Dat vind ikzelf het moeilijkst aan bidden. Ik bid vaak om iets en start dan ook direct met het zelf te regelen. Best wel tegenstrijdig. Het vereist voor mij een krachtsinspanning om dat niet te doen en te wachten. Want wachten duurt lang. Voor mij snel té lang. Het probleem bij God laten en wachten tot Hij in beweging komt, vind ik lastig.
Ik heb dat proces ooit ervaren tijdens het opstijgen van een adelaar. Hij zat op het puntje van de rots om op te stijgen en bleef maar zitten. Ik dacht dat hij niet meer zou gaan. Er begon iemand uitleg te geven dat de arend op de thermiek zat te wachten. Als hij op de juiste thermiek zou afzetten, werd hij gedragen. En inderdaad, op een gegeven moment zette hij af en vloog zonder inspanning gracieus de lucht in. Dat was een enorme les voor mij. Volgen is dus ook wachten. Wachten op het juiste moment om te vertrekken. Ikzelf had als adelaar gesparteld en geploeterd en mezelf en Jezus verteld hoe zwaar ik het had. Gewoon omdat ik niet gewacht had tot het juiste moment om in beweging te komen.
Bij volgen gaat er in wezen om wié er in het middelpunt staat. Ben ik dat zelf of is dat iemand anders? Als ik ergens naar toe ga, doe ik dat het liefst met een kind. Een voorstelling, een dierentuin, een pretpark, een speeltuin. Ik vind het zélf geweldig. Maar met een kind geniet ik nog véél meer. Ik volg dan. Niet alleen achter het kind aan, maar meer om het kind heen. Het kind staat in het centrum en geniet. En ik dus ook. Heerlijk vind ik dat! Dat is voor mij dubbel genieten.
Zo is het ook in het leven met Jezus. Jezus in het centrum. We zingen het zo mooi. ‘Jesus at the centre of it all.’ Dat klinkt bijna hemels. Toch is het werkelijk zo. Als je Jezus in het centrum van je leven plaatst, kom je op plekken waar je anders nooit zou komen. Dan maak je dingen mee, die je anders nooit mee zou maken. Dat kan bijna hemels zijn, zoals een prachtige aanbidding. Het kan ook op de donkerste plekken zijn, waar het bijna de hel op aarde is. Tien jaar lang was ik vrijwilliger in de Haarlemse Koepelgevangenis. Het lied ‘Ik ga door de poorten met een loflied’ bevatte voor mij jarenlang niet de hemelpoort, maar de gevangenispoort. De poort waardoor je in één van de donkerste plekken op aarde komt. Want dáár is Jezus. Jezus is op die plekken waar de mens Hem het meest nodig heeft. Vaak is dat niet in de luxueus ingerichte villa van de self-made-man. Vaak is dat op de plek waar de mens verkeert die alle hoop verloren is. Voor wie geen uitzicht meer is. De mens die alles en iedereen is kwijtgeraakt. Dáár wil Jezus zijn en daar mag je Hem naartoe volgen. Jezus in het centrum van de shit. Ik kon daar niet naar binnen zonder een loflied op mijn lippen. Zonder Jezus had ik daar niets te bieden.
Mag Jezus ‘the centre of your life’ zijn? Het klinkt heel vroom en christelijk om ‘ja’ te zeggen. Tijdens een aanbidding zeggen we dat ook heel makkelijk. Maar mag Hij dat ook echt? Kan ik mijn ego opzij zetten en Hem volgen? Kun jij je eigen dromen opzij zetten en Hem volgen? Kunnen wij als kerk onze eigen verlangens en behoeften op het tweede plan zetten en Hem volgen? Ook als er dan een heel ander soort kerk ontstaat dan wij comfortabel vinden? Draait het in de kerk echt om Jezus? Uit onderzoek bleek dat kerkgangers tijdens de lockdown het koffiedrinken met elkaar na afloop het meest misten. Niets mis mee natuurlijk. Maar draait het in de kerk dan echt om Jezus? Draait het ten diepste dan om Hem of om onszelf en onze gezelligheid met elkaar?
Mag Jezus écht het centrum van je leven zijn? Wil je Hem volgen, ongeacht wat het je kost? Kun je jezelf uit dat middelpunt weghalen en Hem daar zetten? Want dat houdt een leven met Jezus als middelpunt in. Het mooie is dat we daar een heel leven voor hebben. We mogen met vallen en opstaan Jezus steeds weer in het middelpunt van ons leven zetten. Dan leiden we het leven zoals Hij het voor ons voor ogen heeft, zoals Hij het bedoeld heeft. Dat wordt een goed leven!
