God heeft altijd het contact met ons mensen gezocht. In het paradijs wandelt Hij met Adam in de avondkoelte zoals twee vrienden doen. Bij de ingebruikname van de Tabernakel wordt iedereen stil van de aanwezigheid van God. De mensen zien God zijn intrek nemen in de tent. Een heilig moment. Bij de ingebruikname van de Eerste Tempel gebeurt hetzelfde. Ook daar komt tijdens de lofzang door de priesters de aanwezigheid van God in de tempel. Iedereen wordt stil van verering en ontzag. God blijft aanwezig tot de verwoesting van de Eerste Tempel bij de verovering door de Babyloniërs.
Dan gebeurt dit honderden jaren niet meer. God is vertrokken uit zijn woonplaats tussen de mensen. Hij is veraf en onzichtbaar geworden. Hoewel de mensen Hem niet direct konden ontmoeten, maar de handelingen via de priesters plaatsvonden, was God in de Tabernakel en in de Tempel wel bereikbaar. Dat valt weg als God de Eerste Tempel verlaat en vertrekt richting het oosten.
Eeuwen later, met Pinksteren, 50 dagen na de dood en opstanding van Jezus, gebeurt opnieuw een wonder. God verhuist terug. Hij komt opnieuw bij de mensen wonen. Nu zelfs nog dichterbij en met de mogelijkheid tot direct contact. De bemiddeling via de priesters is niet meer nodig. De mensen worden dit keer zelf vervuld met de aanwezigheid van God. Gods Geest neemt zijn intrek in de mens. Niet in een gebouw of een tent die daardoor heilig wordt en als woonplaats dient voor God, maar in een menselijk lichaam dat daardoor heilig wordt en als woonplaats gaat dienen voor God.
We weten dit allemaal. Tot zover lijkt er weinig nieuws te lezen. Toch is dit iets wezenlijks. In jou en in mij woont Gods Geest. We hoeven nergens naar toe om God te ontmoeten. Hoe fijn en mooi een gebouw ook kan zijn, we hoeven daar niet naar toe om God te ontmoeten. Waar wij zijn, is God!
De God die wij vereren, is niet veraf of ergens hoog verheven onbereikbaar, hoe heilig Hij ook is. Die God is eerst al als mens op de aarde gekomen om onder ons te zijn. En na Jezus’ hemelvaart is zelfs Gods Geest in ons komen wonen. Hoe dichtbij wil je het hebben.
Het christendom dankt zijn naam aan Jezus Christus. Er is echter een groot verschil met allerlei religies die gesticht zijn. De grondleggers daarvan hebben geleefd en zijn gestorven. Wij kennen Jezus zoals Hij enkele jaren op aarde rond liep. We weten van zijn dood. Maar Jezus Christus is niet in de dood gebleven. Hij is opgestaan. Die opstanding is al wezenlijk anders dan gebeurde bij andere stichters of grondleggers van een godsdienst. Mohammed is dood. Zo ook Boeddha, Confucius, Zoroaster enzovoort. Wat zij hebben gezegd, is opgeschreven in een boek en de volgelingen proberen zo goed mogelijk naar de aanwijzingen in dat boek te leven. Jezus is echter niet in de dood gebleven. Hij is de derde dag opgestaan. Dat is al een heel groot verschil. Wij kennen een levende Jezus en hoeven het niet te doen met de overlevering van een al eeuwen geleden overleden grondlegger, waarbij we een beeld van Hem hebben met een lange mantel en lopend op sandalen. Jezus leeft, zoals Hij ook al leefde voordat Hij naar de aarde kwam. En op Hemelvaartsdag is die opgestane Jezus naar de hemel gegaan waar Hij zijn heerlijke gedaante weer aannam. Dat is al iets fantastisch.
Maar het mooiste komt nog. Met Pinksteren heeft Jezus ons die andere Persoon gezonden: de Geest. Na het leren kennen van de aardse Jezus, mogen we nu de derde Persoon van God, de Heilige Geest, leren kennen. Daarom stopt de Bijbel ook niet na de evangeliën die het aardse leven van Jezus beschrijven. Zoals Jezus al zei in Johannes 14, zijn de Vader en Hij in ons komen wonen door de Heilige Geest. We zijn nu zelf geheiligd en hebben het voorrecht dat de relatie met God is veranderd. Van een relatie met een God buiten ons, zijn we gekomen in een relatie met een God binnen in ons. God woont in ons. Het derde deel van de Bijbel, na het Oude Testament en de evangeliën, is misschien wel het meest hoopvolle en geweldige deel. Het intieme contact met de grote God van het Oude en Nieuwe Testament en het intieme contact met de opgestane en verheerlijkte Jezus is mogelijk omdat we Gods Heilige Geest in ons hebben wonen.
Waar we ons ook bevinden, of dat in een kerkgebouw is, op ons werk, of ergens buiten in ons uppie, de Geest is in ons. God is aanwezig op dat moment op die plaats! God is niet ergens hoog, al dan niet onbereikbaar, boven ons. God is “gewoon” in ons aanwezig. Waar wij binnenkomen, komt God binnen. Waar wij heengaan, gaat God heen. Het zou zo mooi zijn, als iedereen dat nóg meer aan onze buitenkant kan zien. Het zou prachtig zijn als iedereen dat verhuisbericht van God in ons herkent. Als ons nieuwe gebouw en onze hele leefomgeving daarbuiten gevuld is met mensen die beseffen dat God in hen aanwezig is en zij vervuld zijn van Zijn Geest.
