Door Connie Hofstee –
Een lied van meer dan honderd jaar oud was getiteld “Mensch durf te leven!”. Dat lied is een klassieker geworden en wordt door iedere generatie in een spiksplinternieuw jasje gezongen. Het is nog steeds actueel. Veel mensen durven het leven dat ze willen, vaak niet te leven. Uit angst, plichtsbesef of wat dan ook, leven ze een leven dat ze eigenlijk niet gewenst hebben. Beter de middelmatigheid of slechtheid van het bekende leven dan de onzekerheid van het onbekende leven.
Voor christenen is dat helaas vaak niet anders. We kennen uit het Oude Testament het voorbeeld maar al te goed. We weten hoe de Israëlieten waren in de woestijnperiode. Liever de vleespotten van Egypte dan de reis in de woestijn. Terwijl de vleespotten geen goede omschrijving zijn voor de slavernij, genocide en onderdrukking die de Israëlieten in Egypte te verduren hadden. Maar dan weet je tenminste wat je hebt, nietwaar? In de woestijn is het leven onzeker en hard. Ondanks dat God de woestijn als weg naar het Beloofde Land gebruikt, is het gezeur niet van de lucht. Ze gedragen zich zoals een klein kind dat aan het eind van de straat kan vragen: “Zijn we er al?”, terwijl je twee uur gaat rijden; onderweg zeurt dat het moet plassen en honger heeft. Waarbij je dan het einddoel als beloning voorhoudt. We zijn er bijna!
Ook het volk van Israël heeft een einddoel als beloning. Een leven in het Beloofde Land. Je zou verwachten, dat ze na alles wat ze in die tijd al hadden meegemaakt met God, hier naartoe zouden rennen. Maar zomaar in Godsvertrouwen gaan leven in een vreemd land was wel érg veel gevraagd.
In Deuteronomium 1 verhaalt Mozes nog eens dat het volk bij hem komt en zegt: “We willen graag een aantal mannen naar het land sturen om te kijken hoe het eruitziet. Zij kunnen ons dan vertellen hoe we moeten reizen en langs welke steden we komen.”. Mozes vindt dat een goed voorstel.
Als je daarover nadenkt, is het eigenlijk héél gek. God redt het volk uit Egypte, Hij gaat het volk voor in een wolk of vuurkolom, Hij heeft Zijn kracht al talloze malen laten zien, Hij toont Zijn betrouwbaarheid. En toch. Toch wil het volk graag zélf eerst even gaan kijken. Het volk wil enkele mannen sturen om te kijken hoe het eruitziet. En hoewel God de weg wijst, hebben ze ook nog deze mannen nodig om te vertellen hoe ze moeten reizen en langs welke steden ze komen.
En als klap op de vuurpijl is daar Mozes, die al zoveel met God heeft meegemaakt, en die vindt het een goed voorstel! Eigenlijk te gek voor woorden. Het plan en oordeel van God moet wel eerst gecontroleerd worden door de mensen.
Dat gaat dus ook faliekant mis. Natuurlijk zijn er leeuwen en beren op de weg. Natuurlijk heeft ook het leven met God moeilijke kanten en schuurt het soms. Tien van de twaalf mannen vertellen naast de positieve kanten de vele negatieve kanten van de verovering van het Beloofde Land. Terwijl God het volk beloofd had het hen te géven. Ze hoefden het niet in eigen kracht te veroveren, God zou voor hen uit gaan. Maar dat lijkt ineens vergeten.
Zo is het ook nu. Het ‘mens durf te leven!’ blijkt heel moeilijk. De stappen zetten om een leven te leven zoals je dat voor ogen hebt, of waarvan je weet dat God het wil, is loslaten van de controle. Loslaten van het oude bekende en van het voorspelbare. Springen in het diepe met het vertrouwen dat God je opvangt. Gaan leven met God, Die er is, en Die er was en Die er altijd zal zijn.
Durven leven wil niet direct zeggen dat je een enorm opwindend leven gaat krijgen met miljoenen volgers op social media. Het belooft geen succesleven waar iedereen jaloers op is. Het is sámen met God steeds de volgende stap zetten in een leven zoals het bedoeld is. Het vraagt loslaten, wanneer dit nodig is, van aardse zekerheden. Het vraagt soms je vertrouwen in je eigen oordeel loslaten en gáán in vertrouwen op God. Het vraagt om niet eerst verspieders te sturen, maar met God samen op weg gaan in het leven zoals God het bedoeld heeft.
Dat kán geen slecht leven zijn. Jezus heeft ons leven en overvloed beloofd. En dat maakt Hij waar! God beloofde een land met overvloed van melk en honing. Jezus belooft een leven met een overvloed van liefde, een overvloed van wonderen, klein en groot. En met Pasen vierden we dat Jezus zelfs de dood overwonnen heeft en is opgestaan. Hij leeft voor eeuwig. Zo heeft Hij ook ons eeuwig leven beloofd. En dat eeuwig leven is nu al begonnen. Op het moment dat je jouw hand legt in Zijn hand. Life at it fullest! Mens durf dat leven te leven!
