Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft, en ga de weg van de liefde, zoals Christus, die ons heeft liefgehad en zich voor ons gegeven heeft als offer, als een geurige gave voor God. (Ef. 5:1-2 NBV)

De tekst van vandaag kan je niet loskoppelen van de laatste teksten uit hoofdstuk 4, want er staat “volg dus”. Met andere woorden, je moet dit blokje koppelen aan het stuk dat daarvoor komt, want dit is eigenlijk een soort van conclusie. Gisteren schreef ik dat ik op zoek wilde gaan naar een praktische invulling van liefde in ons dagelijks leven en deze tekst lijkt mij daar een antwoord op te geven. Want er staat hier in een notendop de weg van liefde beschreven: Christus die ons heeft liefgehad en Zich voor ons heeft gegeven als een offer. Dat lijkt mij de ultieme vorm van onvoorwaardelijke liefde, right? Maar goed… hoe maken we dat dus praktisch?

Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft. (Ef. 4:32 NBV) Wanneer we dit doen, dan zijn we aardig op weg om te snappen wat liefde in praktijk doet. Drie hoofdpunten springen naar voren:
1) Wees goed voor elkaar
2) Leef mee met de ander
3) Vergeef elkaar

Wat mij hier weer opvalt is dat liefde vooral zichtbaar wordt in je acties naar iemand toe. Dat alleen is al iets om over na te denken. Je kan dus niet zeggen dat je liefhebt, volgens het voorbeeld van Christus, als je niet wilt geven aan de ander. En geven betekent dat jij “afneemt”, zodat de ander “toeneemt”. En om het nog praktischer te maken, een recent voorbeeld… afgelopen week waren Sharon en ik in New York en toen zag Sharon een meisje zitten op straat met een bordje “Need supplies”. Sharon twijfelde geen moment en vroeg of we wat mochten kopen voor dat meisje. Ik had dat meisje niet eens gezien, maar Sharon wel…. Sharon dook een winkeltje binnen om een 2,5 liter pak jus d’orange en een paar broodjes te halen en gaf dat toen aan dat meisje. In een notendop is dat een mooi praktisch voorbeeld van liefde. Want op dat moment was ze goed voor dat meisje, ze leefde mee met dat meisje en ze veroordeelde dat meisje niet (wat weer sterk lijkt op vergeven). Liefde zit dus niet altijd in de grote dingen, maar vaak in de kleine dingen, het herkennen van nood en een antwoord worden daarvoor.

Zoals ik al zei, ik zag dat meisje niet eens zitten, maar Sharon wel…. dus aan mij de uitdaging om meer oog te hebben voor wat er gebeurt om mij heen en misschien geldt die uitdaging ook voor jou. Wanneer wij samen die uitdaging accepteren, dan zou het zomaar zo kunnen zijn dat er iets meer van Gods liefde zichtbaar wordt in deze wereld en dat zou toch best wel mooi zijn?

Have a great day!

Blessings,

Gilbert