De HEER zegt: Laten we zien wie er in zijn recht staat. Al zijn je zonden rood als scharlaken, ze worden wit als sneeuw, al zijn ze rood als purper, ze worden wit als wol. (Jes. 1:18 NBV)

Je zou eens Jesaja 1 moeten lezen als je tijd hebt. Je leest daar hoe God Zijn volk toespreekt en eigenlijk tot de orde roept. Maar wat ik zo mooi vind aan dit stuk is dat het ook heel sterk Gods hart laat zien, want hoe erg Hij het ook vindt dat de mensen er een puinhoop van maken, Hij biedt nog altijd een uitweg. Hij biedt het volk direct een weg tot herstel. God is er nooit op uit om te straffen, maar Zijn hart roept naar ons en het is Zijn verlangen dat de relatie tussen Hem en de mens hersteld is. Dit is dan ook de reden dat Hij Zijn Zoon heeft gestuurd naar de aarde. Niet om te oordelen, maar om de weg weer vrij te maken tot herstel.

Wanneer we kijken naar de vers van vandaag in de context dan zien we dat God een schitterende belofte koppelt aan Zijn oproep tot bekering, nadat Hij de staat van het volk heeft beschreven. Een belangrijke les ligt hierin verscholen: Je kan niet werken aan je herstel als je niet weet dat je herstel nodig hebt. Klinkt simpel he? Maar het is echt zo. Denk maar aan iets als een navigatie apparaat (bijv. de TomTom)… dat apparaat werkt niet zolang het niet weet waar het zich bevindt. Anders gezegd: Een vertrekpunt is net zo belangrijk als een bestemming. Vandaag de dag lopen er veel mensen rond met een bestemming in hun hoofd, maar ze zijn vaak te bang om hun vertrekpunt goed te inventariseren, want dat kan zo confronterend zijn.

Nadat het vertrekpunt is gedefinieerd wordt aangegeven wat er moet veranderen. Dit kan je vergelijken met de routebeschrijving om uiteindelijk bij de bestemming uit te komen. En de bestemming zien we in het tweede deel van vers 18, onze dagtekst: Laten we zien wie er in zijn recht staat. In andere vertalingen wordt dit vertaald als: laten we dit eens goed uitpraten of laten we het er eens over hebben. Met andere woorden, hier wilt God even een hart tot hart gesprek met het volk. Hij geeft eerst nog een keer de situatie aan (Al zijn je zonden rood als scharlaken) maar dan komt direct de belofte of in onze navigatie termen, de bestemming (ze worden wit als sneeuw). En dan benadrukt Hij het nog eens in andere woorden. En dan volgt in vers 19 nog een keer de voorwaarde om daar te komen en de andere uitkomst als er wordt gekozen voor een andere (lees: verkeerde) route.

De reden waarom ik dit nu zo uitgebreid behandel is omdat ik echt geloof God boven alles genadig is. Hij is heilig en rechtvaardig en daarom is er bij Hem geen plek voor zonde, maar juist omdat Hij genadig is heeft Hij ook altijd Zelf voor een weg naar herstel gezorgd, want met onze werken komen we er niet. Dat is de God die wij volgen, de God die wij dienen! Dus het maakt niet uit wie je bent, bij Hem is er altijd een eerste kans, want Hij vergeeft en gedenkt je eerder gemaakte fouten niet meer, zolang je eerlijk bent en Hem om vergeving vraagt. Goed nieuws he?