Toen hij onderweg was en Damascus naderde, werd hij plotseling omstraald door een licht uit de hemel. (Hand. 9:3 NBV)

De tekst van vandaag komt uit het stuk waarin Paulus tot bekering komt. Zoals je waarschijnlijk weet was Paulus voor zijn bekering een fanatieke vervolger van de Christenen. En in het stuk van vandaag heeft hij een ontmoeting met de Jezus die hij heeft verworpen. Als je verder leest zie je dat Paulus ook verblind is door die ontmoeting en dus niets meer ziet. En dat is nou precies waar ik het over wil hebben… Wij geloven dat Jezus het Licht is en Licht heeft een bijzondere eigenschap… het kan je laten zien, maar het kan je ook verblinden. Denk maar aan de zon… de zon verlicht en verwarmt de aarde, dus het zorgt ervoor dat je kan zien, maar wanneer je recht in de zon probeert te kijken dan verblindt de zon je.

Paulus werd verblind door het Licht. Waarom gebeurde dat? Hij bewoog zich in de verkeerde richting. Anders gezegd: hij ging tegenhet Licht in met als resultaat dat hij werd verblind door datzelfde Licht .Soms kan je situaties hebben in je leven dat je best wel eens verblind kan worden, dat je het dan even niet meer ziet. Soms denken we misschien dat we goed bezig zijn en de juiste richting gaan – net zoals Paulus dat van zichzelf dacht – maar ondertussen reizen we de verkeerde kant op. Op zulke momenten is het goed om even na te gaan of we echt wel op het goede spoor zitten.

Het is misschien niet altijd makkelijk om jezelf de juiste vragen te stellen, maar ik weet uit ervaring dat het een verloren strijd is om tegen God in te gaan. Ik heb vaak genoeg het pad van Jona bewandeld en dat werkt echt niet. Dus wanneer ik het nu even niet meer zie, dan neem ik een break en ga ik zitten en de situatie overdenken en (het allerbelangrijkste) in gebed brengen voor de troon van God. En ik kan je een ding zeggen: het werkt! Dus de volgende keer dat je even vastzit: sit, relax en breng het in gebed.